USTAWA z dnia 16 kwietnia 1993 r.
o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
Rozdział 1 Przepisy ogólne
Art. 1.
Ustawa reguluje zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności
gospodarczej, w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie,
handlu i usługach – w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów, a
zwłaszcza konsumentów.
Art. 2.
Przedsiębiorcami, w rozumieniu ustawy, są osoby fizyczne, osoby prawne oraz
jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które prowadząc, chociażby
ubocznie, działalność zarobkową lub zawodową uczestniczą w działalności
gospodarczej.
Art. 3.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi
obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub
klienta.
2. Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności: wprowadzające w błąd
oznaczenie przedsiębiorstwa, fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia
geograficznego towarów albo usług, wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub
usług, naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa, nakłanianie do rozwiązania lub
niewykonania umowy, naśladownictwo produktów, pomawianie lub nieuczciwe
zachwalanie, utrudnianie dostępu do rynku, przekupstwo osoby pełniącej funkcję
publiczną, a także nieuczciwa lub zakazana reklama, organizowanie systemu
sprzedaży lawinowej oraz prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie
konsorcyjnym.
Art. 4.
Zagraniczne osoby fizyczne i prawne korzystają z uprawnień wynikających z
przepisów ustawy na podstawie umów międzynarodowych obowiązujących
Rzeczpospolitą Polską lub na zasadzie wzajemności.
Rozdział 2 Czyny nieuczciwej konkurencji
Art. 5.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie przedsiębiorstwa, które
może wprowadzić klientów w błąd co do jego tożsamości, przez używanie firmy,
nazwy, godła, skrótu literowego lub innego charakterystycznego symbolu wcześniej
używanego, zgodnie z prawem, do oznaczenia innego przedsiębiorstwa.
Art. 6.
1. Jeżeli oznaczenie przedsiębiorstwa nazwiskiem przedsiębiorcy może wprowadzić
klientów w błąd co do tożsamości z innym przedsiębiorstwem, które wcześniej
używało podobnego oznaczenia, przedsiębiorca ten powinien podjąć środki mające
na celu usunięcie niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd osób trzecich.
2. Na żądanie zainteresowanego sąd wyda orzeczenie nakazujące przedsiębiorcy,
który później zaczął używać tego oznaczenia, podjęcie stosownych środków
zapobiegających, polegających w szczególności na wprowadzeniu zmian w oznaczeniu
przedsiębiorstwa, ograniczeniu zakresu terytorialnego używania oznaczenia lub
jego używaniu w określony sposób.
Art. 7.
1. Jeżeli wskutek likwidacji, podziału lub przekształcenia przedsiębiorstwa
powstanie wątpliwość, który z przedsiębiorców ma prawo używać oznaczenia
przedsiębiorstwa zlikwidowanego, podzielonego lub przekształconego, należy
ustalić takie oznaczenia, które zapobiegną wprowadzeniu w błąd osób trzecich.
2. W razie sporu sąd, na żądanie zainteresowanego przedsiębiorcy, ustali
oznaczenia przedsiębiorstw, uwzględniając interesy stron oraz inne okoliczności
sprawy.
Art. 8.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest opatrywanie towarów lub usług fałszywym lub
oszukańczym oznaczeniem geograficznym wskazującym bezpośrednio albo pośrednio na
kraj, region lub miejscowość ich pochodzenia albo używanie takiego oznaczenia w
działalności handlowej, reklamie, listach handlowych, rachunkach lub innych
dokumentach.
Art. 9.
Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z
pochodzeniem z określonego regionu lub miejscowości związane są ich szczególne
cechy lub właściwości, czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub
oszukańcze używanie takich geograficznych oznaczeń regionalnych, nawet z
dodatkiem “rodzaj”, “typ”, “metoda” albo równoznacznym.
Art. 9.
1. Jeżeli towar lub usługa w miejscu pochodzenia korzysta z ochrony, a z
pochodzeniem z określonego regionu lub miejscowości są związane ich szczególne
cechy lub właściwości, czynem nieuczciwej konkurencji jest fałszywe lub
oszukańcze używanie takich chronionych oznaczeń geograficznych i wchodzi w życie
z dn. chronionych nazw pochodzenia. 18.02.2005 r.
2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także używanie oznaczeń i nazw, których
mowa w ust. 1, nawet z dodatkiem „rodzaj”, „typ”, „metoda” albo równoznacznym.
Art. 10.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest takie oznaczenie towarów lub usług albo
jego brak, które może wprowadzić klientów w błąd co do pochodzenia, ilości,
jakości, składników, sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania,
naprawy, konserwacji lub innych istotnych cech towarów albo usług, a także
zatajenie ryzyka, jakie wiąże się z korzystaniem z nich.
2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest również wprowadzenie do obrotu towarów w
opakowaniu mogącym wywołać skutki określone w ust. 1, chyba że zastosowanie
takiego opakowania jest uzasadnione względami technicznymi.
Art. 11.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie
cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od
osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również do osoby, która świadczyła pracę na
podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego – przez okres trzech lat
od jego ustania, chyba że umowa stanowi inaczej albo ustał stan tajemnicy.
3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się wobec tego, kto od nieuprawnionego nabył, w
dobrej wierze, na podstawie odpłatnej czynności prawnej, informacje stanowiące
tajemnicę przedsiębiorstwa. Sąd może zobowiązać nabywcę do zapłaty stosownego
wynagrodzenia za korzystanie z nich, nie dłużej jednak niż do ustania stanu
tajemnicy.
4. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości
publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa
lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których
przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.
Art. 12.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest nakłanianie osoby świadczącej na rzecz
przedsiębiorcy pracę, na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego,
do niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych albo innych
obowiązków umownych, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo
szkodzenia przedsiębiorcy.
2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także nakłanianie klientów przedsiębiorcy
lub innych osób do rozwiązania z nim umowy albo niewykonania lub nienależytego
wykonania umowy, w celu przysporzenia korzyści sobie lub osobom trzecim albo
szkodzenia przedsiębiorcy.
3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do, podejmowanych przez związki
zawodowe, działań zgodnych z przepisami o rozwiązywaniu sporów zbiorowych.
Art. 13.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest naśladowanie gotowego produktu,
polegające na tym, że za pomocą technicznych środków reprodukcji jest kopiowana
zewnętrzna postać produktu, jeżeli może wprowadzić klientów w błąd co do
tożsamości producenta lub produktu.
2. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji naśladowanie cech funkcjonalnych
produktu, w szczególności budowy, konstrukcji i formy zapewniającej jego
użyteczność. Jeżeli naśladowanie cech funkcjonalnych gotowego produktu wymaga
uwzględnienia jego charakterystycznej formy, co może wprowadzić klientów w błąd
co do tożsamości producenta lub produktu, naśladowca jest zobowiązany
odpowiednio oznaczyć produkt.
Art. 14.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest rozpowszechnianie nieprawdziwych lub
wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo
przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody.
2. Wiadomościami, o których mowa w ust. 1, są nieprawdziwe lub wprowadzające w
błąd informacje, w szczególności o:
1) osobach kierujących przedsiębiorstwem;
2) wytwarzanych towarach lub świadczonych usługach;
3) stosowanych cenach;
4) sytuacji gospodarczej lub prawnej.
3. Rozpowszechnianiem wiadomości, o których mowa w ust. 1, jest również
posługiwanie się:
1) nieprzysługującymi lub nieścisłymi tytułami, stopniami albo innymi
informacjami o kwalifikacjach pracowników;
2) nieprawdziwymi atestami;
3) nierzetelnymi wynikami badań;
4) nierzetelnymi informacjami o wyróżnieniach lub oznaczeniach produktów lub
usług.
Art. 15.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest utrudnianie innym przedsiębiorcom dostępu
do rynku, w szczególności przez:
1) sprzedaż towarów lub usług poniżej kosztów ich wytworzenia lub świadczenia
albo ich odprzedaż poniżej kosztów zakupu w celu eliminacji innych
przedsiębiorców;
2) nakłanianie osób trzecich do odmowy sprzedaży innym przedsiębiorcom albo
niedokonywania zakupu towarów lub usług od innych przedsiębiorców;
3) rzeczowo nieuzasadnione, zróżnicowane traktowanie niektórych klientów;
4) pobieranie innych niż marża handlowa opłat za przyjęcie towaru do sprzedaży;
5) działanie mające na celu wymuszenie na klientach wyboru jako kontrahenta
określonego przedsiębiorcy lub stwarzanie warunków umożliwiających podmiotom
trzecim wymuszanie zakupu towaru lub usługi u określonego przedsiębiorcy.
2. Czyn, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, może polegać w szczególności na:
1) ograniczeniu w istotny sposób lub wyłączeniu możliwości dokonywania przez
klienta zakupu u innego przedsiębiorcy;
2) stworzeniu sytuacji powodujących pośrednio lub bezpośrednio narzucenie
klientom przez podmioty trzecie konieczności dokonania zakupu u danego
przedsiębiorcy lub u przedsiębiorcy, z którym dany przedsiębiorca pozostaje w
związku gospodarczym;
3) emisji, oferowaniu oraz realizacji znaków legitymacyjnych podlegających
wymianie na towary lub usługi oferowane przez jednego przedsiębiorcę lub grupę
przedsiębiorców pozostających w związku gospodarczym, w okolicznościach
wskazanych w pkt 1 lub 2.
3. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także utrudnianie małym przedsiębiorcom,
w rozumieniu ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. – Prawo działalności
gospodarczej (Dz.U. Nr 101, poz. 1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz.
1193, z 2001 r. Nr 49, poz. 509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147,
poz. 1643, z 2002 r. Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112 oraz z
2003 r. Nr 86, poz. 789 i Nr 128, poz. 1176), dostępu do rynku przez sprzedaż
towarów lub usług w obiektach handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 400 m2
po cenie nieuwzględniającej marży handlowej, z zastrzeżeniem ust. 5.
4. Utrudnianiem dostępu do rynku, o którym mowa w ust. 3, jest również:
1) emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na
towary lub usługi, oferowanych poniżej ich wartości nominalnej;
2) emitowanie oraz realizacja znaków legitymacyjnych podlegających wymianie na
towary lub usługi o cenie przewyższającej wartość nominalną znaku.
5. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 3,
jeżeli jest dokonywana w ramach:
1) wyprzedaży posezonowej, dokonywanej dwa razy w roku na koniec sezonu letniego
i zimowego, trwającej każdorazowo nie dłużej niż miesiąc;
2) wyprzedaży ze względu na upływający termin przydatności towarów do spożycia
lub upływającą datę minimalnej trwałości;
3) likwidacji obiektu handlowego, o ile sprzedaż taka trwa nie dłużej niż 3
miesiące od dnia podania do publicznej wiadomości informacji o likwidacji tego
obiektu, a w przypadku likwidacji wszystkich obiektów handlowych przedsiębiorcy
w związku z zaprzestaniem przez niego działalności handlowej – nie dłużej niż
rok.
Art. 15a.
Czynem nieuczciwej konkurencji polegającym na przekupstwie osoby pełniącej
funkcję publiczną jest określone w art. 229 Kodeksu karnego zachowanie osoby
fizycznej:
1) będącej przedsiębiorcą;
2) działającej na rzecz przedsiębiorcy w ramach uprawnienia do jego
reprezentowania albo podejmowania w jego imieniu decyzji lub wykonywania nad nim
kontroli;
3) działającej na rzecz przedsiębiorcy, za zgodą osoby, o której mowa w pkt 2.
Art. 15b.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest wytwarzanie, import, dystrybucja,
sprzedaż, najem lub oddawanie do używania pod innym tytułem prawnym oraz
posiadanie, w celach zarobkowych, urządzeń niedozwolonych, w rozumieniu
przepisów o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych
lub polegających na dostępie warunkowym.
2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest także instalacja, serwis lub wymiana
urzą-dzeń niedozwolonych, w celach zarobkowych, oraz wykorzystywanie przekazu
16 skreślony
informacji handlowej do promocji tych urządzeń lub związanych z nimi usług. pkt
6 w ust. 1 w art.
Art. 16.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest w szczególności:
1) reklama sprzeczna z przepisami prawa, dobrymi obyczajami lub uchybiająca
godności człowieka;
2) reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego
decyzję co do nabycia towaru lub usługi;
3) reklama odwołująca się do uczuć klientów przez wywoływanie lęku,
wykorzystywanie przesądów lub łatwowierności dzieci;
4) wypowiedź, która, zachęcając do nabywania towarów lub usług, sprawia wrażenie
neutralnej informacji;
5) reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę prywatności, w
szczególności przez uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych,
przesyłanie na koszt klienta niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych
środków przekazu informacji.
2. Przy ocenie reklamy wprowadzającej w błąd należy uwzględnić wszystkie jej
elementy, zwłaszcza dotyczące ilości, jakości, składników, sposobu wykonania,
przydatności, możliwości zastosowania, naprawy lub konserwacji reklamowanych
towarów lub usług, a także zachowania się klienta.
3. Reklama umożliwiająca bezpośrednio lub pośrednio rozpoznanie konkurenta albo
towarów lub usług oferowanych przez konkurenta, zwana dalej „reklamą
porównawczą”, stanowi czyn nieuczciwej konkurencji, jeżeli jest sprzeczna z
dobrymi obyczajami. Reklama porównawcza nie jest sprzeczna z dobrymi obyczajami,
jeżeli łącznie spełnia następujące przesłanki:
1) nie jest reklamą wprowadzającą w błąd, o której mowa w ust. 1 pkt 2;
2) w sposób rzetelny i dający się zweryfikować na podstawie obiektywnych
kryteriów porównuje towary lub usługi zaspokajające te same potrzeby lub
przeznaczone do tego samego celu;
3) w sposób obiektywny porównuje jedną lub kilka istotnych, charakterystycznych,
sprawdzalnych i typowych cech tych towarów i usług, do których może należeć
także cena;
4) nie powoduje na rynku pomyłek w rozróżnieniu między reklamującym a jego
konkurentem, ani między ich towarami albo usługami, znakami towarowymi,
oznaczeniami przedsiębiorstwa lub innymi oznaczeniami odróżniającymi;
5) nie dyskredytuje towarów, usług, działalności, znaków towarowych, oznaczeń
przedsiębiorstwa lub innych oznaczeń odróżniających, a także okoliczności
dotyczących konkurenta;
[6) w odniesieniu do towarów z geograficznym oznaczeniem regionalnym odnosi się
zawsze do towarów z takim samym oznaczeniem;]
<6) w odniesieniu do towarów z chronionym oznaczeniem geograficznym lub
chronioną nazwą pochodzenia odnosi się zawsze do towarów z takim samym
oznaczeniem;>
[7) nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia
przedsiębiorstwa lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też
geograficznego oznaczenia regionalnego produktów konkurencyjnych;]
<7) nie wykorzystuje w nieuczciwy sposób renomy znaku towarowego, oznaczenia
przedsiębiorstwa lub innego oznaczenia odróżniającego konkurenta ani też
chronionego oznaczenia geograficznego lub chronionej nazwy pochodzenia produktów
konkurencyjnych;>
[8) nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa towaru
lub usługi opatrzonych chronionym znakiem towarowym albo innym wchodzą w życie
<8) nie przedstawia towaru lub usługi jako imitacji czy naśladownictwa (Dz.U.
2005 r. Nr 10, towaru lub usługi opatrzonych chronionym znakiem towarowym, poz.
68) chronionym oznaczeniem geograficznym lub chronioną nazwą pochodzenia albo
innym oznaczeniem odróżniającym.
4. Reklama porównawcza związana z ofertą specjalną powinna, w zależności od jej
warunków, jasno i jednoznacznie wskazywać datę wygaśnięcia tej oferty lub
zawierać informację, że oferta jest ważna do czasu wyczerpania zapasu towarów
bądź zaprzestania wykonywania usług, a jeżeli oferta specjalna jeszcze nie
obowiązuje, powinna wskazywać również datę, od której specjalna cena lub inne
szczególne warunki oferty będą obowiązywały.
Art. 17.
Czynu nieuczciwej konkurencji, w rozumieniu art. 16, dopuszcza się również
agencja reklamowa albo inny przedsiębiorca, który reklamę opracował.
Art. 17a.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest sprzedaż konsumentom towarów lub usług
połączona z przyznaniem wszystkim, albo niektórym nabywcom towarów lub usług
nieodpłatnej premii, w postaci towarów lub usług odmiennych od stanowiących
przedmiot sprzedaży, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji sprzedaż, o której mowa w ust. 1,
jeżeli premie stanowią towary lub usługi:
1) o niewielkiej wartości lub próbki towaru;
2) wygrane w loteriach promocyjnych, organizowanych na podstawie przepisów o
grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach, lub konkursach,
których wynik nie zależy od przypadku.
Art. 17b.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie loterii promocyjnych jest
formułowanie ofert w sposób stwarzający konsumentowi – niezależnie od wyniku
losowania czy wiedzy konsumenta – pewność wygranej, jeżeli konsument złoży
zamówienie na towar lub usługę objęte promocją albo zapłaci oferentowi z góry
jakąkolwiek kwotę.
2. Czynem, o którym mowa w ust. 1, jest w szczególności formułowanie ofert w
dokumencie wystawionym imiennie na konsumenta, mającym cechy pisma o charakterze
oficjalnym.
Art. 17c.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest organizowanie systemu sprzedaży
lawinowej, polegającego na proponowaniu nabywania towarów lub usług poprzez
składanie nabywcom tych towarów lub usług obietnicy uzyskania korzyści
materialnych w zamian za nakłonienie innych osób do dokonania takich samych
transakcji, które to osoby uzyskałyby podobne korzyści materialne wskutek
na-kłonienia kolejnych osób do udziału w systemie.
2. Nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji organizowanie systemu sprzedaży, o
którym mowa w ust. 1, jeśli spełnione zostaną następujące warunki:
1) korzyści materialne uzyskiwane z uczestnictwa w systemie sprzedaży po-chodzą
ze środków uzyskiwanych z zakupu lub ze sprzedaży dóbr i usług dot. pkt 2 w ust.
2 w po cenie, której wartość nie może rażąco przekraczać rzeczywistej wartości
art. 17a obecnie: rynkowej tych dóbr i usług;
2) osoba rezygnująca z udziału w systemie sprzedaży ma prawo do odprzedaży
organizatorowi systemu za co najmniej 90 % ceny zakupu wszystkich nabytych od
organizatora nadających się do sprzedaży towarów, materiałów
informacyjno-instruktażowych, próbek towarów lub zestawów prezentacyjnych
zakupionych w przeciągu 6 miesięcy poprzedzających datę złożenia rezygnacji
organizatorowi systemu sprzedaży.
Art. 17d.
Czynem nieuczciwej konkurencji jest wprowadzanie do obrotu przez sieci sklepów
dyskontowych towarów w ilości przewyższającej 20 % wartości obrotów z markami
stanowiącymi własność właściciela sieci lub podmiotów zależnych.
Art. 17e.
1. Czynem nieuczciwej konkurencji jest prowadzenie działalności gospodarczej
polegającej na zarządzaniu mieniem gromadzonym w ramach grupy z udziałem
konsumentów utworzonej w celu finansowania zakupu praw, rzeczy ruchomych,
nieruchomości lub usług na rzecz uczestników grupy (system konsorcyjny).
2. Czynem nieuczciwej konkurencji jest również organizowanie grupy z udziałem
konsumentów w celu finansowania zakupów w systemie konsorcyjnym, o którym mowa w
ust. 1.
Rozdział 3 Odpowiedzialność cywilna
Art. 18.
1. W razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, przedsiębiorca, którego
interes został zagrożony lub naruszony, może żądać:
1) zaniechania niedozwolonych działań;
2) usunięcia skutków niedozwolonych działań;
3) złożenia jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w
odpowiedniej formie;
4) naprawienia wyrządzonej szkody, na zasadach ogólnych;
5) wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści, na zasadach ogólnych;
6) zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany
ze wspieraniem kultury polskiej lub ochroną dziedzictwa narodowego – jeżeli czyn
nieuczciwej konkurencji był zawiniony.
2. Sąd, na wniosek uprawnionego, może orzec również o wyrobach, ich
opakowaniach, materiałach reklamowych i innych przedmiotach bezpośrednio
związanych z popełnieniem czynu nieuczciwej konkurencji. W szczególności sąd
może orzec ich zniszczenie lub zaliczenie na poczet odszkodowania.
Art. 18a.
Ciężar dowodu prawdziwości oznaczeń lub informacji umieszczanych na towarach
albo ich opakowaniach lub wypowiedzi zawartych w reklamie spoczywa na osobie,
której zarzuca się czyn nieuczciwej konkurencji związany z wprowadzeniem w błąd.
Art. 19.
1. Z roszczeniami wymienionymi w art. 18 ust. 1 pkt 1-3 i 6 mogą wystąpić:
2) krajowa lub regionalna organizacja, której celem statutowym jest ochrona
interesów przedsiębiorców;
3) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jeżeli czyn nieuczciwej
konkurencji zagraża lub narusza interesy konsumentów;
2. Przepis ust. 1 nie ma zastosowania do czynów nieuczciwej konkurencji
określonych w art. 5-7, art. 11, art. 14 i art. 15a.
Art. 20.
Roszczenia z tytułu czynów nieuczciwej konkurencji ulegają przedawnieniu z
upływem lat trzech. Bieg przedawnienia rozpoczyna się oddzielnie co do każdego
naruszenia. Przepis art. 442 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio. 172,
poz. 1804)
[Art. 21.
1. W sprawach z zakresu zwalczania nieuczciwej konkurencji można wnieść o
wydanie zarządzenia tymczasowego także do sądu, w którego okręgu znajduje się
mienie osoby, która się tego czynu dopuściła, albo gdzie nastąpił czyn
nieuczciwej konkurencji.
2. W ramach zarządzenia tymczasowego sąd może ustanowić zakaz zbywania, zbywania
po określonej cenie lub innego wprowadzania do obrotu określonych towarów, jak
również zakaz prowadzenia reklamy określonej treści.
3. Sąd rozpoznaje wniosek o zabezpieczenie powództwa niezwłocznie. Sąd orzeka na
posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym.]
Art. 22.
1. W razie wniesienia oczywiście bezzasadnego powództwa z tytułu nieuczciwej
konkurencji, sąd, na wniosek pozwanego, może nakazać powodowi złożenie
jednokrotnego lub wielokrotnego oświadczenia odpowiedniej treści i w
odpowiedniej formie.
2. Pozwany, u którego na skutek wniesienia powództwa, o którym mowa w ust. 1,
powstała szkoda, może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych.
Rozdział 4 Przepisy karne
Art. 23.
1. Kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi w stosunku do przedsiębiorcy, ujawnia
innej osobie lub wykorzystuje we własnej działalności gospodarczej informację
stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa, jeżeli wyrządza to poważną szkodę
przedsiębiorcy,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
2.
2. Tej samej karze podlega, kto, uzyskawszy bezprawnie informację stanowiącą
tajemnicę przedsiębiorstwa, ujawnia ją innej osobie lub wykorzystuje we własnej
działalności gospodarczej.
Art. 24.
Kto, za pomocą technicznych środków reprodukcji, kopiuje zewnętrzną postać
produktu lub tak skopiowany wprowadza do obrotu, stwarzając tym możliwość
wprowadzenia klientów w błąd co do tożsamości producenta lub produktu, czym
wyrządza poważną szkodę przedsiębiorcy,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat
2.
Art. 24a.
Kto organizuje system sprzedaży lawinowej lub takim systemem kieruje, podlega
karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Art. 24b.
1. Kto, wbrew warunkom określonym w ustawie, prowadzi działalność gospodarczą
polegającą na zarządzaniu mieniem gromadzonym w ramach grupy z udziałem
konsumentów w celu finansowania zakupów w systemie konsorcyjnym,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
2. Tej samej karze podlega, kto, wbrew warunkom określonym w ustawie, organizuje
grupę konsumentów, o której mowa w ust. 1.
3. Jeżeli wartość mienia zgromadzonego w celu finansowania zakupów w systemie
konsorcyjnym jest wielka, sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 2
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
4. Karom określonym w ust. 1-3 podlega także ten, kto dopuszcza się czynów w
nich określonych, działając w imieniu lub w interesie przedsiębiorcy
prowadzącego działalność gospodarczą określoną w art. 17e ust. 1 lub 2.
Art. 25.
1. Kto, oznaczając lub wbrew obowiązkowi nie oznaczając towarów albo usług,
wprowadza klientów w błąd co do pochodzenia, ilości, jakości, składników,
sposobu wykonania, przydatności, możliwości zastosowania, naprawy, konserwacji
lub innych istotnych cech towarów lub usług albo nie informuje o ryzyku, jakie
wiąże się z korzystaniem z nich, i naraża w ten sposób klientów na szkodę,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2. Tej samej karze podlega, kto dopuszcza się czynu nieuczciwej konkurencji w
zakresie reklamy, loterii promocyjnych lub sprzedaży, o której mowa w art. 17a.
Art. 26.
1. Kto rozpowszechnia nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o
przedsiębiorstwie, w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem,
wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub stosowanych cenach albo o
sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorstwa, w celu szkodzenia
przedsiębiorcy,
podlega karze aresztu albo grzywny.
2. Tej samej karze podlega, kto, w celu przysporzenia korzyści majątkowej lub
osobistej sobie, swojemu przedsiębiorstwu lub osobom trzecim, rozpowszechnia
nieprawdziwe lub wprowadzające w błąd wiadomości o swoim przedsiębiorstwie lub
przedsiębiorcy, w szczególności o osobach kierujących przedsiębiorstwem,
wytwarzanych towarach, świadczonych usługach lub stosowanych cenach albo o
sytuacji gospodarczej lub prawnej przedsiębiorcy lub przedsiębiorstwa.
Art. 27.
1. Ściganie przewidzianych w niniejszej ustawie przestępstw następuje na wniosek
pokrzywdzonego, a wykroczeń – na żądanie pokrzywdzonego.
1a. Z wnioskiem o ściganie przestępstw określonych w art. 24b mogą wystąpić
tak-że podmioty, o których mowa w art. 19 ust. 1.
2. Z żądaniem ścigania wykroczenia przewidzianego w art. 25 mogą wystąpić także
podmioty, o których mowa w art. 19 ust. 1.
Rozdział 5 Zmiany w przepisach obowiązujących
Rozdział 6
Art. 30.
Traci moc ustawa z dnia 2 sierpnia 1926 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji
(Dz.U. z 1930 r. Nr 56, poz. 467).
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, z
wyjątkiem art. 28, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1995 r.
